بعد از یک وقفه نسبتاً طولانی تصمیم گرفتیم یک سری مطالب در حوزه علوم انسانی و خصوصاً آن قسمت که مربوط به کشف استعدادهای نهفته در انسانهاست مطالبی را ارائه نماییم تا کمک کند مخاطبان بیشتر به خود و استعدادهای نهفته در خود پی ببرند که در نتیجه کاربرد آنها زندگی بهتری از منظر اخلاقی ، اقتصادی ، اجتماعی داشته باشند . انشاالله به تدریج این مطالب نوشته می شود و امید که بکار گرفته شوند و در عمل مورد استفاده قرار گیرند وگرنه به صرف نوشتن من و خواندن شما هیچ اتفاقی نمی افتد.

چه کنیم که عاقلتر باشیم؟!۷ توصیهی فلسفی یک روانشناسدر شرح مقاله که در سایت روانشناسی روز آمده میخوانیم که عاقل شدن را باید بهعنوان یک فرایند در نظر گرفت: فرایندی که فقط از طریق تجربیات زندگی به دست میآید: زیرا ما در مسیر خود با مشکلاتی که زندگی پیش رویمان میگذارد، دست و پنجه نرم میکنیم.عقلانیت یک خصیصهی مشخص مانند یکی از خصیصههای شخصیتی نیست که آن را بهسادگی بتوان سنجید یا به کسی نسبت داد یا کسی را از آن بیبهره دانست. عاقل کسی است که در ساحتهای مختلف، عملکردهای بهتری نسبت به سایرین دارد. نویسنده بابت اینکه این ساحتها را از هم تمییز دهد به سراغ فلسفه میرود.در این مقاله فلسفهورزی در هفت ساحت قرار میگیرد که پرداختن به هر کدام بخشی از عقلانیت را در ما تقویت میکند: هستیشناسی، معرفتشناسی، اخلاق، زیباشناسی، ارزششناسی، منطق، هرمنیوتیک. دعوی مقاله آن است که با تجزیهی «عاقلانه عملکردن» به این مؤلفهها قدری از آن ابهامزدایی میشود. انسانی که فلسفهورزی کند به معانی زیر عاقلانهتر عمل میکند.یک. انسان عاقل بهتر از سایرین میداند که چه میداند و چه نمیداند. ممکن است به نظر برسد که فرد عاقل همه چیز میداند، اما معرفتشناسی به ما میآموزد که همواره احتمالی برای خطا بودن دانستهها باز بگذاریم. به عنوان مثال، عاقلانه است که به محدودیتهای خود اعتراف کنیم. و عاقلانه نیست مدعی دانستن چیزی شویم که نمیدانیم، یا هرگز نمیتوانیم بدانیم. وقتی حدسی میزنیم، هرچند حدسِ عالمانهای باشد، هرگز با اطمینان کامل از درستی آن سخن نگوییم.دو. انسان عاقل خیر دیگران را سرلوحهی تصمیمات خود قرار میدهد. انسان عاقل چرخ را از نو اختراع نمیکند. جهان را به وسع خود میشناسد و از امکانات در